lang niet voorbij. Zeker in vergelijking met vorig
jaar is het KOUD. ’s Nachts bij heldere hemel
vriest het soms wel 7 graden en overdag wil het
ditjaar nauwelijks meer worden dan een paar graden
boven nul. Wat een verschil met vorig jaar, toen
genoten we al van zo’n 20 graden!!! Toch bloeien de
krokusjes volop, soms met wat sneeuw in de morgen,
en de mimosa doet dapper mee. Er verschijnen prachtige
gele bolletjes, die zo heerlijk ruiken en erom smeken in
een vaasje gezet te worden met heerlijk warm water.
Dat doen we dan ook graag.
Op 11 februari zijn we naar Bazas geweest. Ieder jaar
wordt op donderdag voorafgaand aan Aswoensdag het
feest gevierd van de “boeuf gras”, ofwel de “vette os”.
Dat is prachtig. We rijden ongeveer 45 minuten door
het bosrichting Bordeaux, bekijken op de marktplaats
het wegen van de enorme beesten en wachten onder
het genot van een glas wijn op het defilé. De optocht
van de runderen wordt begeleid door muziek korpsen
en de traditionele steltenlopers. Vroeger had men in het
moeras-achtige département van Les Landes veel
schapen. De traditie wilde dat de herders op stelten
liepen om goed uit de voeten te kunnen en de schapen
te kunnen vinden. Vooral de hele kleintjes stelen vandaag
de show. Om 12 uur (midi) lopen alle restaurants vol en
wordt er traditioneel steak, entrecote of boeuf gegeten.
Het vlees wordt heel kort op de grill gelegd en de
buitenkant wordt snel dicht geschroeid. Omdat de kwaliteit
van het vlees meer dan buitengewoon is, is het zo mals
dat de binnenkant nog bijna rauw is, maar o zo lekker, dat
noemt men hier “bleu”. Voor de liefhebber kleine sjalotjes
in de olie erop…. smullenmaar hoor!! In de omgeving
van de Graves en Bordeaux is er geen gebrek aan goede
wijn, dus alweer… gaat het over eten en drinken. Als we
tegen de avond thuis komen hebben we niet echt trek,
we eten een stukje geitenkaas met een goed glas rode
wijn en gaan lekker vroeg naar bed.
Intussen zijn we volop bezig ons voor te bereiden
op de zomer. Dat betekent dat enkele bomen nog
gekapt moeten worden en wij halen dan gelijk de dode
takken weg. We doen dit voor 1 maart, want dan
mogen we nog branden. Er geldt hier een algemeen
verbod om vuur te maken vanaf 1 maart tot 1 november.
We gaan tevens het zwembad installeren en daarvoor
hebben we de nodige mensen aangetrokken, langzaam
ontwaakt Meylan uit zijn winterslaap.
Er wonen in onze kleine nederzetting zo’n 35 mensen.
11 gezinnen wonen hier permanent en de overigen zijn
mensen uit de omgeving die hier een zomerhuis bezitten.
Zij komen voor de jacht in de winter, vissen in de zomer
en genieten vooral van de natuur. Toen wij hier 11 jaar
geleden kwamen, waren we de eerste buitenlanders.
We werden meteen geaccepteerd en vlak voor Kerstmis
waren we de ere-gasten op de Kerstborrel, zodat
“iedereen” met ons kon kennismaken. Langzamerhand zijn
er meer buitenlanders gekomen. Iets verderop wonen
Zwitsers die een rusthuis voor paarden willen beginnen
en er wonen in de zomer ook 2 Nederlandse gezinnen
die in de winter in Nieuw-Zeeland wonen.
In de winter hebben we prachtige uitzichten op de Pyreneeën. Haarscherp tekenen de bergen zich af als de zon ondergaat. We zien veel sneeuw liggen. De mensen hier zeggen dat als je de bergen ziet, het binnenkort gaat regenen. Het begrip “binnenkort” is rekbaar, zodat ze altijd gelijk krijgen, is het niet na 2 of 3 dagen, dan gaat het zeker regenen binnen 4-7 dagen.
Eind februari is de jacht afgelopen. Ieder jaar worden de
quota bijgesteld, maar steeds weer mogen er meer herten
en wilde zwijnen worden gedood. Het hele dorp doet
daaraan mee en is volop aktief aan de jacht. Vooral omdat
er in andere départementen steeds minder wild is, komt
men bij ons om te jagen. Er zijn zelfs jagers die vanuit
Marseilles naar ons toekomen. Eentje heeft hier zelfs
een huis gebouwd om in Meylan te verblijven tijdens de jacht.
Alles gebeurt volgens ritueel: op donderdag worden de
geweren schoon gemaakt en nagelopen, op vrijdag
worden de sporen van het wild nagetrokken en op
zaterdag verzamelt men bij het stadhuisje om op pad te
gaan. Vooral op zaterdag hoor je overal het knallen van
de geweren, het gehuil van de honden en het blazen
van de jachthoorn. Dat is in het begin best even wennen.
Hier wordt de drijfjacht uitgeoefend: Vanuit een vierkant
wordt het wild samengedreven en uiteindelijk … jawel, je
moet het maar kunnen, maar het is noodzakelijk, vooral
de zwijnen vernielen veel. De “buit” wordt dan achter het
stadhuis schoongemaakt en in de vriezer gestopt. Iedere
inwoner van Meylan krijgt dan zijn deel.
waar wij overigens van afzien).
We kijken nu vooral uit naar de lente. Veel mensen maken op doktersadvies hun dagelijkse wandelingetje en
beginnente klagen dat ze eigenlijk een jas nodig hebben, ze vinden hetkoud!
We betrappen ons erop dat we steeds vaker naar de hemel kijken, niet om een antwoord op onze vragen,
maar om te kijken of ze er al aankomen. Wie? De kraanvogels, eigenlijk hoeven we niet te kijken, we
horen zewel van ver aankomen. Ieder jaar trekken er duizenden vogels over. Ze arriveren uit Scandinavië
en Noord-Europa met tientallen tegelijk, soms wel 200 in één vlucht om te overwinteren. Het geluid is fantastisch,
je hoort ze van verre. Ze vliegen in een V-vorm en gebruiken de thermiek, (de door zonne-warmte opstijgende lucht).
Zodoende cirkelen ze vaak rond om zo weinig mogelijk energie te verbruiken en om hoogte te winnen. Ze
overwinteren vlakbij in Les Landes maar ook inSpanje en Noord-Afrika. 2 jaar geleden trokken er 40.000 voorbij,
een fantastisch schouwspel. En we weten dat als de kraanvogels hebben besloten om terug te gaan naar het
noorden, dat de lente een feit is. Laat ze maar gauw komen!!!!
